top of page
doodgewoon ontwerp fotos12.JPG

unit: MAUI
SIMONE MEIJ

Dood gewoon tot op het bot

Als kind logeerde ik vaak bij mijn grootouders. Ze hadden een oude boekenkast vol boeken en een plank met fossielen en botten. Vooral de mammoettand trok als kind mijn aandacht. Het was een bruin, gekarteld stuk bot ter grootte van een vuist. Ik kon eindeloos fantaseren over van wat voor mammoet die tand geweest moet zijn. Niet alleen botten maar ook het verhaal erachter heeft mij altijd bezig gehouden. Het verhaal van leven en dood. Iets waar ik me steeds bewuster van werd. Tegenwoordig is de dood een taboe. Dat we allemaal zullen sterven is onvermijdelijk, maar dat betekent niet dat je het onderwerp moet vermijden. Ik wil mensen bewuster maken van hun eigen sterfelijkheid en het taboe rond de dood doorbreken. De dood heeft een zware, onbegrijpelijke en verdrietige kant, maar hoort ook bij het leven. Het kan verlichten, verzachten, rust geven of zin geven aan het leven. Wanneer de dood meer besproken en zichtbaar wordt, kan dit taboe worden doorbroken. De dood is er gewoon, dus laat hem er zijn in al zijn verschijningsvormen en tegenstrijdigheden. De normalisering van de dood heb ik uitgedrukt in een gedicht en vertaald in sculpturen. In mijn werk gebruik ik contrasterende materialen. Denk aan beton, wol en metaal. Ik gebruik ook positieve en negatieve vormen om aan te geven dat iets in het verleden is geweest of nog steeds in het heden blijft.

Simone Meij

Contact

Maak een afspraak met Simone Meij of stel je vragen.

Crabethpark 24, 2801 AP Gouda

simone.meij@gmail.com  |  unit4art@gmail.com 

  • website
  • LinkedIn
  • Instagram
  • Facebook
bottom of page